Wie is Major Tom?

 

Home

Jack Russell

Nieuws

Pepper

Quibus

Foto's

Fotobewerkingen

Vrienden

Links

Gastenboek

 

Hoi ik ben Pepper en ook ik heb een officiŽle naam: Major Tom of the Hunters Pride.
Ik ben geboren op 18 april 1999 en heb jarenlang met mijn broer Bobby in Den Haag gewoond.
Ik heb twee zusjes, Lovely Lexy en Petite Beau (helaas overleden) en ťťn broertje Tommy Max.
Ik heb dezelfde ouders als Quibus.

Mijn baasje werd op een gegeven moment ziek en toen zijn we voor haar gezondheid in Frankrijk gaan
wonen. Jammergenoeg is zij toen nog zieker geworden en kon zij mij als ik weer eens op pad was niet
roepen, zodat ik ook niet wist dat ik terug moest komen. Tja en toen rook ik de vrijheid en begon weg te lopen.
Ook ben ik toen nog aangereden door een auto, maar gelukkig mankeerde ik niets. Ik was wel heel erg
geschrokken.

Daarna heeft mijn baasje contact gezocht met de fokker, omdat zij niet wilde dat mij iets ergs zou overkomen.
Zij heeft mij tijdens de voorjaarsvakantie meegenomen naar Nederland en zou een geschikt baasje voor mij
zoeken. Al die tijd bij de fokker had ik wel de tijd van mijn leven hoor, want ik mocht lekker spelen met mijn
nichtjes en had heel veel vriendjes. Wat ik ook wel erg leuk vond, was dat ze mij Ďuncle Pepperí noemden.

Het was denk ik best wel moeilijk om een nieuw huisje voor mij te vinden, want bijna iedereen die langskwam,
ging naar de puppies kijken. Zo had ik Harjet en Jozť ook al een paar keer gezien als zij naar hun nieuwe pup
Denzel kwamen kijken. Vond het wel erg fijn dat ze ook iedere keer bij mij kwamen kijken en me lieve woordjes
toespraken en lekker door mijn nek kroelden. De fokker vertelde mij dat mijn jongere broer Quibus
(gekke naam hoor) bij hen woonde en stiekum was ik toch wel een beetje jaloers, want het leken me leuke baasjes.

Op 10 september kwamen ze weer en ze hadden mijn broertje Quibus meegenomen. Wat een stuk en wat leek
hij op onze vader Max. We zijn eerst een stuk gaan wandelen En daarna mochten we met zín tweeŽn lekker
buiten spelen. Ik vond het wel jammer dat ze weer weg gingen en wat ik ook wel gek vond dat ze niet naar
Denzel gingen kijken. Opeens kreeg ik een nieuwe riem om en zeiden ze dat ik met hen mee mocht in de auto.
Jippie ik ben gek op autorijden en voelde me de koning te rijk.

Onderweg hoorde ik de baasjes van Quibus tegen elkaar zeggen dat Ik bij hen mocht blijven. Hoorde ik dat
nu goed? Zij kwamen toch iedere keer voor Denzel en nu mocht ik bij hen blijven. Ik wist gewoon
van geluk niet wat te doen en bleef maar stil achterin de auto genieten. Ik hoefde niet meer jaloers te zijn,
want mijn grote wens was uitgekomen en nu woon ik alweer bijna een halfjaar bij mijn kleine broer Quibus
en voel me een zeer gelukkig hondje.